Bylina, o cudownych, ale drobniutkich kwiatuszkach. Patrzą z daleka, nie widzi się pełni jej uroku, ale z bliska… błękitne bądź niebiesko-fioletowe kwiatuszki, urzekają wprost swą urodą, a białe punkciki w środku każdego z nich sprawiają, że wyglądają jak małe gwiazdki.
Roślina skalna. Zobaczyłam ją kiedyś rosnącą sobie przy wjeździe na osiedlowy parking i bardzo mnie zauroczyła. Nie minęło wiele czasu, kiedy spotkałam ją na targu, więc nabyłam…dwie różne nawet rozsiadły się teraz na moim skalniaku – jedna ma liście zielone i kwiatuszki bladoróżowe z bordowymi prawie cętkami, druga – liście bardziej zielone , zaś kwiatuszki różowe, z mniejszą domieszką bordowego.
Oto one:
Ładnie się prezentuje, ma bardzo ciekawe kwiaty, a do tego jakby lekko schowane w liściach, jako że pędy kwiatowe są stosunkowo krótkie.
Kupiłam na targu od kobiety, bez nazwy, ale spodobały mi się kwiaty, ich kolor wyraziście różowy… Fajnie się rozrasta, ale bez przesady…powoli…
szkoda, że zdjęcia nie oddają prawdziwie różowego koloru…
Bylina, o kwiatach szczególnie ulubionych przez pszczoły. Kiedy kwitnie krążą nad nią, przysiadają, popiją słodkiego nektaru i odlatują. Lubię obserwować tą ich pracowitość.
Mam dwie odmiany bodziszka:
bodziszek czerwony – nie wiem skąd taka nazwa, bowiem kwiaty ma różowo-fioletowe, drobne, chyba że chodzi o kolor liści… faktycznie są trochę brunatne
no i drugi
bodziszek wspaniały – o pięknych, dużych, ciemno niebieskich kwiatach
Rosła sobie w moim ogródku domu rodzinny, przytulona nieco do malutkiego pagórka zlokalizowanego tuż przy ogrodzeniu, oddzielającego teren szkoły i skryta nieco pod leszczyną, która rosła za siatką, ale jej gałęzie nie znały granic i zwisały sobie swobodnie z tej strony. Czyż mogłam nie posiadać takiej również w moim ogrodzie?
Musiałam mieć taką samą, ba, nawet tą samą… sadzonka została bowiem kiedyś przywieziona z ogródka mojego dzieciństwa i rośnie sobie, dostarczając mi wiele radości, pszczołom źródła nektaru, no i przede wszystkim surowca na pyszne konfitury.
,
a przepis na konfiturę tu
Krzew ozdobny, ładnie prezentuje się posadzony w grupie. U mnie jednak są tylko pojedyncze egzemplarze – biały /w tym roku jakoś słabo ukwiecony, chyba przemarzł zimą/ i żółty – młodziutki i jeszcze nie zakwitł.
Kiedy zobaczyłam ją po raz pierwszy, zachwyciła mnie bardzo. Od razu dostałam od koleżanki niebieską, potem dokupiłam jeszcze fioletową /biskupi kolor bym powiedziała/ i białą. Jednak po pewnym czasie zaczęłam mieć jej wszędzie pełno. Widać wiatr roznosił nasiona i wyrastała wszędzie, nieproszona… nawet na grządkach z warzywami. Zaczęłam wówczas ją wprost tępić…. ale i tak wyrasta ciągle w różnych miejscach…
